Pillen, poeders en patiënten

, , Leave a comment

pillen, poeders en patiëntenMedicijnen die patiënten moeten doorslikken, zoals pillen, geven vaak problemen. Vaak bieden poeders met de werkzame bestanddelen uitkomst. Soms ook niet. Artsen schrijven medicijnen vooral voor om de werkzame bestanddelen erin. Die moeten helpen om de klachten te verminderen of de ziekte te genezen. Centraal staat dus de werking van een recept. Als patiënt kun je een behandelend arts altijd vragen om meer aandacht voor de vorm van het medicijn.

Medicijnen in vaste vorm: pillen, tabletten en capsules

Pillen, tabletten en capsules zijn de meest gebruikelijke vaste vormen van medicatie. Door de vaste vorm kan het werkbare bestanddeel goed worden gedoseerd. Bovendien kunnen capsules of filmachtige coatings dat bestanddeel beschermen tegen externe invloeden zoals licht en zuurstof. Of tegen maagzuur indien nodig.

Voorbeelden vaste vorm

Tot de vaste vormen behoren bijvoorbeeld:

  • poeders;
  • pillen en tabletten;
  • filmomhulde tabletten (met coating);
  • en capsules.

En daaronder zijn er weer vele speciale vormen zoals:

  • preparaten die resistent zijn tegen maagsappen;
  • medicijnen waarbij het werkzame bestanddeel met vertraging vrijkomt;
  • of medicijnen die je sublinguaal (onder de tong) of buccaal (in wangzak) toegediend krijgt als slikken een probleem is.




Waaruit bestaan poeders bij medicijnen?

Poeders zijn vaste farmaceutische preparaten die bestaan ​​uit droge, meer of minder fijne deeltjes. De poeders bevatten een of meer werkzame bestanddelen met of zonder hulpstoffen.

  • Medicijn in de vorm van poeder kan je oplossen in water en oraal (via de mond) innemen;
  • Maar een poeder kan je ook lokaal op de huid aanbrengen of strooien;
  • Verder bestaan er poeders voor de bereiding van speciale vloeistoffen zoals oogdruppels of injectie-oplossingen;
  • Bij luchtwegaandoeningen gebruikt men poeder-inhalatoren, die het werkzame bestanddeel rechtstreeks in de longen inbrengen.

Problemen met pillen, tabletten en capsules

De vorm waarin ze een medicijn voorschrijven, speelt voor artsen vaak een ondergeschikte rol. Dat leidt wel eens tot ergernis bij patiënten. Gebruik van een doseerspray, druppels of zetpillen bijvoorbeeld, verlangt enige vaardigheid. Het vergt oefening om deze medicijnen op de juiste manier te gebruiken. De meeste problemen geven echter geneesmiddelen die moeten worden doorgeslikt. Sommige medicijnen werken alleen door orale inname.  Het maagdarmkanaal absorbeert dan de werkzame bestanddelen . En zijn ze er alleen maar als grote, ronde tabletten, dan is goede raad vaak duur. Bij dagelijkse inname moet de patiënt telkens weer de angst overwinnen dat de tablet komt vast te zitten in de keel.

Slikproblemen bij ernstige ziekte

In het palliatieve stadium van ernstige ziektes, heeft de patiënt vaak moeite met slikken. Slikproblemen maken medicatie op orale wijze dan lastig of onmogelijk.

Gevaar dat patiënten hun pillen niet of onvoldoende innemen

Iedereen die een grote tablet of capsule moeten innemen, stelt zich wel eens de vraag: hoe moet ik die in godsnaam doorslikken? Dat is een vrij normale vraag! Vooral kinderen hebben problemen met het doorslikken van pillen. Problemen met slikken leiden ertoe dat patiënten hun medicatie maar gedeeltelijk of helemaal niet innemen. En dat kan het succes van een therapie aanzienlijk verminderen.

Praktische oplossingen kunnen  werkzaamheid beïnvloeden

Patiënten zoeken vaak praktische oplossingen: ze pletten de pillen of proberen ze in een vloeistof of voedsel op te lossen. Maar dat kan de werkzaamheid van een medicijn aanzienlijk beïnvloeden.




Mag je pillen breken?

Voordat je een tablet of capsule doorslikt, mag je die soms breken of halveren. Maar vaak kan het ook de werking verminderen. Informeer dus eerst bij je apotheek of je jouw tablet wel mag breken. Zo ja, kijk dan of in de tablet een inkeping (breukgleuf) is gekerfd. Tabletten kunnen een of meer breukgleuven hebben. Wil je de tablet op een juiste manier splitsen, neem die dan tussen duim en wijsvinger langs de inkeping. Breek ze vervolgens in twee. Als de tablet meer inkepingen vertoont, kun je die volgens hetzelfde principe blijven verkleinen. Halveer nooit pillen die hun werkzame bestanddeel vertraagd afgeven (retard).

Waarom wil je een tablet breken?

In principe moeten we ons altijd afvragen waarom we de tablet willen breken:

  • Hebben we liever kleinere delen omdat we die beter kunnen doorslikken, dan is dat bij veel preparaten geen probleem;
  • Maar is het de bedoeling om een halve dosis te nemen, dan is breken niet verstandig. Niet niet alle medicijnen verdelen het werkzame bestanddeel gelijkmatig over de tablet. Het kan dus voorkomen dat de patiënt niet genoeg binnen krijgt met de eerste helft. En een te hoge dosis met de tweede helft. Of andersom.

Sommige tabletten onder geen voorwaarde breken

Een inkeping betekent niet altijd dat je een tablet mag breken. Bij sommige tabletten hebben inkepingen een andere functie. Als voorbeeld gelden sommige cytostatica (anti-kanker- medicijnen). Wie dergelijke tabletten breekt, produceert breukstof dat giftig kan zijn bij inademing. Daarom mag je tabletten alleen delen als dat expliciet in de bijsluiter genoemd is. Of vraag het anders aan de apotheker.

Vraag arts of apotheker om advies

Bij aanhoudende problemen bij het innemen van medicatie kan men beter de arts of apotheker om advies vragen. Zij weten of het medicijn bij een andere leverancier in een andere vorm beschikbaar is. Er zijn meestal meerdere fabrikanten voor een actief bestanddeel. Als patiënt kan je doorgaans wel overschakelen naar ander preparaat. Een veel voorgeschreven bloedverdunner als Ascal bijvoorbeeld, is niet alleen als poeder te gebruiken. Het is ook verkrijgbaar in de vorm van tabletten, maar dan alleen in een dosering tot 100 mg.

 

Leave a Reply